BLOG: De liefde binnen onze maatschappij lijkt ver te zoeken

Als kind van vijf jaar oud leek de wereld een plek van oneindige mogelijkheden: het geld kwam uit de muur, van discriminatie of racisme had ik weinig (lees: geen) kennis en het woord ‘politiek’ kwam in mijn vocabulaire nog niet voor. Nu, drieëntwintig jaar later zou ik graag teruggaan naar die plek, naar die tijd. Als ik de huidige nieuwsberichten lees en de veranderingen in de wereld aanschouw kan ik me nog weinig trots voelen. Ik voel de angst, onzekerheid maar vooral ook veel haat binnen de maatschappij. Want in mijn ogen wordt de wereld steeds meer verdeeld door gevoelens van onvrede, onbegrip en minachting. Dit kan en mag zo niet verder gaan…

Terwijl ik dit schrijf, vraag ik mezelf af waar het ‘kantelpunt’ in de maatschappij eigenlijk is ontstaan? Begon de polarisatie al na de gebeurtenissen van 9/11, bleek er een significante stijging van angstige gevoelens na de aanslagen in Parijs of ontstond het ontbreken van enige empathie met de medemens na de vluchtelingencrisis? Eén ding lijkt voor mij in ieder geval duidelijk: de overwinnig van Donald Trump als Amerikaans president heeft vast niet bijgedragen aan het begrip dat wij nog voor elkaar kunnen opbrengen.

Misschien is het ook helemaal niet zo belangrijk waar het vandaan komt, maar meer belangrijk waar we naar toe willen? Dat onze westerse cultuur vrij individualistisch is georiënteerd, is voor mij allang geen nieuws meer. Maar dat we daarbij ook de meest belachelijke, racistische en ongenuanceerde opmerkingen naar elkaar moeten roepen, verbaast me keer op keer. Zo ben ik het allesbehalve eens met de standpunten van nieuwbakken politica mw. Simons… Maar dat betekent niet dat ik haar op sociale media totaal de grond in moet stampen, laat staan haar met de dood wil bedreigen. Ontkennen dat dit wel – en steeds vaker – voor lijkt te komen, voelt onzinnig. Ieder persoon ziet het gebeuren, maar verandering? Misschien is het daar nu wel ‘iets’ te laat voor…

De haatzaaierij en verdeeldheid lijkt ook niet eens meer alleen te ontstaan op macroniveau, nee ook kleinere initiatieven vanuit ‘de burger’ komen steeds meer aan de orde van de dag. Denk aan de haatlfyers die in Amsterdam West werden verspreid. Want homoseksualiteit… Nee: dat schijnt anno 2016 echt niet meer te kunnen! Dat wat de vorige generatie heeft opgebouwd, lijkt net zo hard weer te worden omgetrapt. En daarmee bedoel ik letterlijk omgetrapt: je kunt de krant niet meer openen of er is sprake van zinloos geweld, al dan niet gericht op de LHBT-gemeenschap.

Ik realiseer me dat ik met een paar zinnen op (digitaal) papier geen aardverschuiving zal kunnen bewerkstelligen. Maar laten we alsjeblieft klein met elkaar beginnen… Het draait eigenlijk allemaal om één woordje: respect. Benoem eens bij vrienden en familie wat ze voor je betekenen of dat je van ze houdt. Geef iemand op straat eens een compliment of simpelweg een glimlach. Het zijn de kleine dingen die het doen, maar als we ons alleen maar blijven blindstaren op dat waar we ontevreden mee zijn, raakt het idee van liefde, samenzijn, plezier en geluk steeds meer op de achtergrond. Een betere wereld begint bij jezelf, en dat blijft een waarheid als een koe. Laat ik de eerste stap zetten: wat ontzettend fijn dat je de moeite hebt willen nemen mijn betoog te lezen! Zo, en nu jij…

Deel op Google Plus

Een Reactie

  1. Ik ben het er zeker mee eens dat er meer liefde in onze maatschappij moet komen! Iedereen heeft zo veel haat tegen elkaar.. Het zou mooi zijn als er meer mensen waren die er zo over dachten. Groet Judith

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *