BLOG: De saamhorigheid in onze gemeenschap is ongekend groot

imageWoorden schieten écht tekort om uit te drukken hoe erg ik geraakt ben door de gebeurtenissen in Orlando. Een homoclub is een plaats waar je jezelf moet kunnen en mogen zijn… En toch poogt één of andere imbeciel dit gevoel van veiligheid voor de LHBT-gemeenschap te vernietigen! Ik ben trots om te zien dat deze daad niet het ‘gewenste effect’ bereikt maar juist zorgt voor verbroedering: de saamhorigheid in onze gemeenschap is namelijk ongekend groot!

Op de sociale mediakanalen passeren de mooiste teksten, afbeeldingen en hashtags. De herdenkingsdiensten die wereldwijd gehouden worden nemen mijn tijdlijn langzaam maar zeker over. Zo zie ik ontelbare prachtige foto´s van de herdenking die gisterenavond plaatsvond bij het homomonument in Amsterdam. Ik bewonder de initiatiefnemers (waaronder Maartje Weijers en GJ Kooijman) voor hun ongelooflijk respectabele inzet om deze bijeenkomst binnen een dag te organiseren.

De aanval, zoals het geval in Orlando, is niet slechts meer een aanval op homorechten… Het is een regelrechte aanval op mensenrechten in het algemeen. Steeds meer plekken en situaties waarvan wij verwachten en hopen dat deze veilig zijn, blijken het doelwit te worden van afschuwelijke terreur. En toch laten wij ons niet uit het veld slaan: wij hebben bepaalde waarden, normen en vrijheden die ons niet zomaar zullen worden afgenomen. Zoals de terrassen na de terroristische aanslagen in Parijs al snel weer overvol zaten, hoop ik ook dat de homoclubs wereldwijd nog steeds propvol blijven. Ik hoop het niet alleen: ik weet het ook!

Hoewel er binnen de LHBT-gemeenschap ook nog wel eens gesproken wordt over haat en nijd, bewijzen we nu met z’n allen dat wij één zijn. We zijn er voor elkaar, delen het verdriet met elkaar maar genieten ook van de mooie momenten die we met elkaar mogen beleven (denk aan de Europride die dit jaar in Amsterdam zal worden gehouden).

Er zijn geen woorden voor te vinden om de woede en het verdriet dat ik op dit moment ervaar te omschrijven. Deze gebeurtenis blijft vast nog maanden, zo niet jaren, in mijn achterhoofd rondspoken… Mijn gedachten gaan natuurlijk uit naar familie en vrienden van alle slachtoffers. En toch weet ik dat wij als gemeenschap hierdoor niet lamgeslagen zijn: dit heeft ons alleen maar dichter bij elkaar gebracht. Laten we vooral dat laatste onthouden: want zonder elkaar, of je nu hetero óf homo bent, zijn we nergens…

Deel op Google Plus

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *