Interview met Henny Huisman

Presentator Henny Huisman behoeft geen introductie! Elk Nederlands huishouden moet, op de één of andere manier, opgegroeid zijn met deze vriendelijke man. Afgelopen dinsdag deed hij een opvallende uitspraak; hij wilde namelijk dé eerste Nederlandse ‘homovader‘ worden. Hoog tijd om Henny eens aan de tand te voelen in het ‘Interview met Henny Huisman’.

Wat fijn dat je ons even te woord wilt staan! Eergisteren ontplofte de media bijna vanwege de boodschap: ‘’Henny Huisman wil homovader worden’’. Waar komt die wens zo ineens vandaan?

Nou die wens heb ik inmiddels al een tijdje. Nu heb ik ‘m alleen duidelijk geuit in een interview en dat is in weekblad Story gekomen waardoor dat bericht nu ineens in alle kranten en bladen staat.

Ik werk natuurlijk met ontzettend veel homo’s. Ik vind zelf dat de tolerantie naar homo’s eerder teruggaat dan dat het beter wordt. Kijk, Nederland is natuurlijk een heel tolerant land: zo waren we bijvoorbeeld de eerste die het homohuwelijk invoerden. Ik hoor veel te veel om mij heen het verdriet en onbegrip dat homo’s ervaren en dat doet mij zeer. En nu is er elk jaar de uitreiking van de titel ‘homomoeder’, zoals Patty Brard, en nu dacht ik: ‘Een moeder is hartstikke leuk en natuurlijk ook belangrijk maar misschien is het wel een keer tijd dat er een vader opstaat’. En dan heb ik het niet over iemand die voor eigen parochie preekt, bijvoorbeeld iemand van het COC, maar gewoon een 100% heteroman die 40 jaar is getrouwd. Het is mijn grote wens dat er een algemene acceptatie komt voor mannen of vrouwen die van elkaar houden.

Het lijkt je écht te raken Henny. Lig je er ook wel eens wakker van?

Ja, ik vind die discriminatie gewoon heel erg vreemd en raar. Het verbijstert mij nog steeds als ik bijvoorbeeld dat nieuws zie van die Nederlandse homo die in elkaar geslagen is in Frankrijk. Er zijn voorbeelden genoeg van homogeweld.

Op de één of andere manier denk ik: ‘wij doen wel heel tolerant, maar ondertussen…’. Voor buitenstaanders lijkt Nederland soms wel een luilekkerland. Maar ik lees nog echt te vaak dat mensen vanwege hun geaardheid gestraft worden, bijna iets Middeleeuws! Ik wil het ook niet per se alleen voor de bekende homo’s opnemen want over het algemeen zijn die homo’s wel gebekt genoeg, zij redden zich vaak wel. Ik wil opstaan voor die onbekende homo’s en lesbo’s die niet eens de straat op durven en opmerkingen naar hun hoofd krijgen.

Maar er zijn ook een aantal ‘homomoeders’ gekroond die zich eigenlijk nooit echt sterk hebben gemaakt voor die titel. Hoe zie jij de rol van ‘homovader’ voor je?

Kijk, als je bekend bent is het vaak de publiciteit die dingen aanwakkert. Ik ga bijvoorbeeld elk jaar met mijn vrouw naar de Gay Pride en het lijkt me zo leuk om met mijn vrouw, alle homo’s maar ook mijn kleinkinderen, op een boot te staan met een boodschap. Die boodschap moet natuurlijk wel bestaan uit goede leuzen of een goede tekst, maar wel accepterend.

Ik hoef niet in een goud pak te gaan staan dansen of iets dergelijks. Het gaat me namelijk helemaal niet om die specifieke aandacht. Ik wil dat mensen zien dat ik gewoon een accepterende opa ben met kinderen en kleinkinderen.

Wij willen dus dat angstige gevoel wegnemen wat je kan overvallen. Of denk aan het niet arm-in-arm kunnen lopen met je vriend. Hoeveel homo’s kunnen niet eens normaal afscheid van elkaar nemen door elkaar een kus of een knuffel te geven op straat? Dat zijn dingen die ik wel zou willen veranderen.

Maar ik wil me niet alleen inzetten om op een boot te gaan staan natuurlijk. Ik ben absoluut bereid om op manifestaties te verschijnen of te spreken.

Dus naast de Canal Parade zou je je ook wel écht willen inzetten voor de LHBT-gemeenschap?

Ja, natuurlijk! Ik heb het niet zomaar geroepen, ik heb het wat dat betreft al druk genoeg maar daar gaat het helemaal niet om. Ik hoef echt niet populair te worden omdat ik op wil staan voor de LHBT-gemeenschap. Iemand riep zelfs nog: ‘’straks word je zelf in elkaar geslagen’’, maar dat zien we dan wel weer. Ik vind het gewoon belangrijk dat er iemand voor de homo’s is, ik zou bijna willen zeggen een schouder om op uit te huilen, maar dat gaat misschien ook wat ver. Je begrijpt mijn punt.

Absoluut, je bent natuurlijk ook een soort van vaderfiguur in Nederland.

Ja, ik heb deze gedachten ook echt wel eens eerder gehad maar toen was ik misschien nog iets te jong voor zo’n rol. Nu ben ik 63 jaar en kan ik ook een echte vader zijn.

De berichten op het internet liegen er soms niet om. Sommige mensen spreken duidelijk uit dat ze denken dat het jou puur om de publiciteit te doen is…

Kijk, er zijn natuurlijk een heleboel gefrustreerde mensen en het internet is natuurlijk ook een soort van open riool. Maar luister, de Supriseshow gaat door, ik ga een avondshow doen, ik doe dinnershows in het land; ik heb het gewoon hartstikke druk. Dan is het makkelijk voor mensen om te roepen dat het mij om de publiciteit te doen is maar daar zit ik echt helemaal niet op te wachten. Het gaat mij er puur om dat ik een statement wil maken. Ik kan namen genoeg noemen van mensen die in de ellende zitten en dit misschien zouden gebruiken om een graantje mee te pikken maar daar is het mij niet om te doen. Ik heb dit gevoel al zoveel langer.

Ik heb natuurlijk met ontzettend veel homo’s gewerkt, de meeste van mijn vrienden zijn ook homoseksueel. Ook bij ons binnen Endemol: het waren vaak óf vrouwen óf homo’s, dat zit gewoon heel erg in ons vakgebied. Iemand is gewoon wie hij of zij is, laat mensen dan ook gewoon zijn wie ze willen zijn. Als God liefde is, wat is er dan mis met mannen óf vrouwen die van elkaar houden?
Als we dan toch zo tolerant zijn in Nederland, laten we er dan gewoon voor zorgen dat de homo’s en lesbiennes veilig over straat kunnen!

IMG_3008

Foto: Gossipgay.nl

En misschien sta je daar dan straks op de Gay Pride 2015!

Dat zou ik gewoon fantastisch vinden! Ik sta elk jaar langs de kant tussen de hardcore leernichten. Ik heb het daar altijd enig met mijn familie. Iedereen is misschien wel anders maar iedereen is ook gewoon mens.

Dan wordt er nog wel eens gezegd: ‘’Ja, moet dat nou allemaal die Gay Pride?’’. Vind je het gek, als je jezelf een jaar lang niet durft te uiten zoals je echt bent?! Mag het dan die ene dag? Moet je eens kijken naar een koe die een half jaar op stal heeft gestaan… Daar komt dat dartelen vandaan! Een koe is over het algemeen een rustig beest maar als ‘ie eenmaal uit stal komt dan rent en springt hij er op los. Ik vind dat niet zo gek als je je altijd maar moet inhouden en nooit kunt zijn wie je bent. Het is toch hartstikke leuk dat die Pride lekker ‘over the top’ is.

Al die zoenende mannen, haha!

Ach, ik heb ook altijd mannen gezoend. Mijn vader bijvoorbeeld, toen hij nog leefde… Mijn vader was de liefste man van de wereld, waarom zou ik hem niet kussen? Maar wij zijn ook gewoon een zoenfamilie.

Liefde en genegenheid horen gewoon universeel te zijn, voor iedereen ’t zelfde.

Nou, precies! Wat zou dat mooi zijn. En nu is het denk ik ook wel eens tijd voor een vader: soms heel streng met een scherpe sneer maar ook op een vrolijke manier. We willen toch niet meer terug naar die ouderwetse stomme ideeën over homoseksualiteit? Als de homogemeenschap mij wil omarmen sta ik klaar voor ze!

Deel op Google Plus

Een Reactie

  1. Beste hennie, ik vraag mij af wat nu jouw echte beweegredenen zijn, acceptatie zit al in de opvoeding en gesprekken met je gezin, je ouders en je omgeving, ik ben blij met mijn vader, hij respecteert mij wie ik ben, jij kent mij niet, maar nodig je uit om echt in gesprek met mij te gaan en erachter te komen wat werkelijk acceptatie betekent..

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *