INTERVIEW: Zo vader, zo zoon

Dankzij Gossipgay.nl heb ik vele nationale- maar ook internationale sterren mogen interviewen. Denk aan ons eigen topmodel Doutzen Kroes, maar ook de queen der queen’s Bianca Del Rio. En toch vergeet je dat de grootste idolen zich eigenlijk om jou heen bevinden… Zo bedacht ik me dat het best eens interessant kon zijn om mijn eigen vader te interviewen. ‘Tuurlijk, stiekem is het best wel confronterend, maar het levert ook heel veel op: een vernieuwd inzicht. Want je weet ‘t: zo vader, zo zoon!

Pap, wat weet jij eigenlijk nog van mijn coming-out?
Ik herinner me nog dat je hier in huis was geweest, dat je terug ging naar je eigen huis, en mama een briefje in de gang vond. Zij raapte dat briefje op en las ‘m als eerste. Vervolgens zei ze tegen mij dat ik maar even moest gaan zitten…

Wat dacht je toen?
Ik had eigenlijk geen flauw idee wat er in die brief zou staan… Nouja, toen las ik dus die brief waarin jij uit de kast kwam. Vooraf wist ik absoluut niet hoe ik op zoiets zou reageren. Toen dacht ik bij mezelf: ”Ja oké, prima toch?”. Ik vond er niets vervelends aan. Behalve dat ik me ineens realiseerde dat ik die signalen al lang had gezien, maar er niets mee had gedaan. Ik vond het erg dat het via een briefje moest, maar kon dat ook wel begrijpen.

Had je het liever op een andere manier gezien dan?
Ik had liever zelf de signalen gewoon goed geïnterpreteerd.

Je hebt het steeds over signalen. Waar moet ik dan aan denken?
Dat vind ik lastig concreet te benoemen. Je had natuurlijk altijd de mooiste meiden om je heen hangen. Achteraf denk ik: ”Eigenlijk had ik het wel kunnen weten”.

Maar had je dan echt geen vermoeden voor mijn coming-out?
Achteraf gezien wel. Ik denk dat je het toch onbewust ontkent voor jezelf. Ik denk dat je er gewoon niet gelijk vanuit gaat. Het is niet dat het me ook iets uit zou hebben gemaakt. Alles liep bij jou zoals het bij een puber hoort te lopen, en daar was ik tevreden over. Het grappige is dat jij in eerste instantie niet wilde geloven dat ik het niet erg vond dat je homoseksueel bent.

Je hoort ook zoveel verhalen dat de moeder het vaak meer of beter begrijpt dan de vader… Misschien was dat ook wel mijn angst.
Ik kan je vertellen dat ik het geen moment moeilijk heb gevonden. Het veranderde eigenlijk niets, ik vond het geen probleem.

Maar dacht je voor mijn coming-out anders over homoseksualiteit dan na mijn coming-out?
Nee, ik ben er altijd van overtuigd geweest dat als twee mensen elkaar gelukkig maken, het niets uit hoeft te maken of het twee personen van hetzelfde- of het verschillende geslacht zijn.

En toch kan ik me ook indenken dat het toekomstbeeld van je eigen zoon ineens verandert…
Nou, dat gevoel heb ik niet per se. Natuurlijk heb ik wel gedacht: ”Goh, je zult het niet makkelijker krijgen”. Zo verdraagzaam zijn we, ook in Nederland, niet. Maar aan de andere kant: als jij gelukkiger bent met een jongen, waarom dan niet?

Veel homoseksuelen hebben het ook niet altijd even makkelijk: sla de nieuwspagina’s maar open. Ik kan me best voorstellen dat je je ook regelmatig zorgen maakt over die ontwikkeling.
Ik maak me daar natuurlijk wel een beetje zorgen om. Dat nodeloze geweld wat je overal ziet, daar heb je waarschijnlijk als hetero minder last van in deze maatschappij. Ik word van dat anti-homogeweld ook echt wel bloedpissig. Puur omdat jij met een jongen een relatie hebt, vinden anderen het kennelijk nodig je in elkaar te slaan of wat dan ook… Het is meer die onmacht: ik kan je niet altijd beschermen. Misschien ben ik juist wel kwaad op mezelf: dat ik je niet tegen alles kan beschermen.

”Ik voel wel onmacht: ik kan je niet altijd beschermen.”

Het is inmiddels al bijna 10 jaar geleden dat ik uit de kast kwam. Als we nou 15 jaar terug in de tijd gaan, zou je het dan anders hebben aangepakt: zou je mij bijvoorbeeld hebben gevraagd naar mijn geaardheid?
Ja, ik zou willen dat ik die signalen eerder bewust had opgemerkt. Ik realiseer me nu dat je destijds een hele moeilijk tijd hebt gehad waar ik je graag bij had willen helpen. Ik denk dat ik het dan misschien gewoon een keer aan je gevraagd zou hebben. Het feit dat je er thuis gewoon vrijelijk over had kunnen praten, en dat dat geen verschil zou hebben gemaakt: dat je hoe dan ook geaccepteerd werd door ons. Mensen om mij heen zeiden nog wel eens: ”Hij komt nog wel een keer uit de kast”, waarop ik reageerde dat ik dat niet zag gebeuren.

Is dat dan ook wat jij als ouder andere ouders zou aanraden?
Zeker, maak het bespreekbaar want het kind heeft het er waarschijnlijk heel erg moeilijk mee. Je hebt daar mee geworsteld en omdat ik er niet naar gevraagd heb of het niet direct bespreekbaar heb gemaakt, heb ik je daarbij niet kunnen helpen. En daardoor heb ik misschien wel een aantal dingen nodeloos moeilijk gemaakt. Daar heb ik spijt van, en dat zou ik veranderen.

Maar stel je nu voor dat een ouder het aan zijn kind vraagt en hij of zij blijkt niet lesbisch of homoseksueel te zijn…
Ach, dan is die persoon in het ergste geval even een weekje boos op je. So what? Dat risico weegt gewoon niet op tegen het feit dat je jarenlang hebt moeten worstelen met je eigen geaardheid zonder dat ik je er bij hebt kunnen helpen.

Er zullen vast ook mensen zijn die zeggen: ”Ja, maar misschien hoort die worsteling er wel gewoon bij en heb je dat ook wel nodig jezelf te leren kennen”.
Dat kan, maar daarom mag je er wel bij geholpen worden.

En toen kwam ik voor het eerst met een vriendje thuis. Wat deed dat dan met je?
Dat deed me helemaal niets, ik vond het gewoon heel erg leuk. Dat is eigenlijk hetzelfde idee als toen je broer met een vriendinnetje thuiskwam, het voelde hetzelfde. Ik was vooraf benieuwd, ik vond het een leuke jongen om te zien.

Helpt een homoseksuele zoon je uiteindelijk ook met een opener blik op de wereld?
Jawel, ik werk als docent en daar merk ik het heel duidelijk. Ik praat er heel openlijk over en iedereen weet het ook. Als er door de klas scheldwoorden worden gebruikt, waaronder het woord ‘homo’ nog wel eens wordt gebruikt, leg ik de les stil en hebben we het erover. Elk scheldwoord is natuurlijk fout, maar het woord ‘homo’ wordt bijna altijd ondoordacht gebruikt. Ze denken er gewoon niet over na… Maar dat leren zij uiteindelijk ook wel.

Ik weet ook van jou dat je tijdens de Gay Pride periode een regenboogvlag buiten hangt. Wat is daar voor jou de betekenis achter?
Daarmee probeer ik te laten zien dat ik er achter sta. Jij hebt me wel meer bewust gemaakt van de intolerantie naar de LHBT-gemeenschap. Zo’n vlag is voor mij een teken van: ”Jongens, kom maar op! Want hier sta ik achter…”.

Zou je die vlag ook hebben opgehangen als ik geen homo was geweest?
Waarschijnlijk niet, nee… Maar dan was ik me ook niet zo bewust geweest van hoe moeilijk het nog steeds kan zijn om geaccepteerd te worden voor wie je bent.

Dus eigenlijk heeft het je misschien niet eens per se opener gemaakt, maar eerder bewuster?
Het heeft me zeker bewuster gemaakt. En ik heb ook een groter bewustzijn over alle mogelijke andere vormen van geaardheid of genderidentiteit: biseksualiteit, transgenderisme, noem het allemaal maar op. En ook daar denk ik hetzelfde over: het maakt niet uit, daar gaat het niet om zolang je maar gelukkig bent.

”Het maakt niet uit, zolang je maar gelukkig bent.”

Tot slot: als je nu nog iets zou mogen zeggen aan ouders of mensen die minder tolerant zijn tegenover de LHBT-gemeenschap dan jij, wat zou je dan willen zeggen?
Dat vind ik lastig. Ik zou natuurlijk willen zeggen dat ‘ze’ niet zo intolerant moeten zijn, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Denk gewoon eens na, wat is er nu eigenlijk echt belangrijk in het leven? Is het belangrijk dat je je helemaal conformeert aan wat men als ‘normaal’ ziet of is het belangrijk dat mensen om elkaar geven? Wat is nu eigenlijk normaal? Ga niet alleen van je eigen ideeën of perspectieven uit: wees eens wat opener en verdiep je er desnoods wat meer in. Wees gewoon niet zo dom en kortzichtig.

Heb jij na het lezen van bovenstaand interview ook het idee dat je uit de kast wilt komen? Bekijk dan eens onze tips voor een coming-out! Maar onthoud wel: jij bepaalt en jij beslist, doe altijd wat goed voelt!

Deel op Google Plus

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *