Interview met Mans Zelmerlow

Mans_Gossipgay2 copyHij is van Zweedse komaf, een échte winnaar én een heerlijk hapje om te zien. We hebben het natuurlijk over Songfestival winnaar Mans Zelmerlow. De beste man wist, speciaal voor Gossipgay.nl, een gaatje vrij te maken in zijn drukke agenda. Wij vroegen hem natuurlijk het hemd van het lijf (al hadden we dat hemd er liever afgescheurd!). 

Een aantal maanden geleden won je ineens het Eurovisie Songfestival, hoe is jouw leven veranderd na de overwinning?
Nou, dat is wel veranderd! Het is behoorlijk hectisch en ik moet veel reizen. We doen nu veel promotie in heel Europa en daarnaast ben ik bezig met mijn Zweedse- en Scandinavische tour. Ik heb weinig nachten over om thuis te slapen. Maar het is zo geweldig en ik heb het zo naar m’n zin!

Goed om te horen! Hoe was het eigenlijk, om deel te nemen aan het hele Songfestival-gebeuren?
Ik heb zoveel plezier gehad! Het was een gekke ervaring met zoveel fans vanuit alle hoeken van de wereld. Ik houd ontzettend van die Eurovisie-bubbel, die tien dagen in Wenen waren geweldig. Het is een speciaal gebeuren.

Maar hoe overleef je al die hectiek dan?
Haha! Ik denk dat het er om gaat dat je de juiste mensen om je heen hebt. Mensen die je begeleiden, met je praten en je vertellen waar je heen moet. Toch blijft het natuurlijk wel heel hectisch: ik was 24 uur non-stop aan het werk. Ik heb gelukkig wel een aantal keren wat vrije tijd gekregen waardoor ik delen van de stad Wenen heb kunnen bekijken.

Die mensen om je heen… Zijn dat dan persoonlijke relaties of betreft het alleen werkgerelateerde contacten?
Naast enkele vrienden waren er natuurlijk wel een aantal mensen uit mijn Zweedse netwerk meegekomen. Het was een fijne delegatie om mee naar het Eurovisie Songfestival te vertrekken. Ik heb écht het gevoel alsof we een kleine familie van elkaar zijn geworden.

Je voelde je dus op je gemak bij hen?
Heel erg!

Aangezien de meeste mensen nooit het Eurovisie Songfestival zullen winnen, zijn wij benieuwd: omschrijf dat gevoel eens als je aan de winnende hand bent…
Oh, jeetje! Dat gaat gepaard met zoveel emoties en gevoelens. Het is grotendeels aan mij voorbij gegaan maar ik herinner me nog wel dat moment waarin wij voor kwamen te staan op Rusland. Iedereen begon vervolgens ineens te roepen: ”Zweden! Zweden!”. Dát is echt één van de meest prachtige momenten uit mijn leven. Nadat ik gewonnen had, herinner ik me nog dat ik tegen een muurtje zat en uitkeek over de arena terwijl ik dacht: ”Oh, mijn vrienden gaan dit zó leuk vinden!”.

”Mijn vrienden waren nooit zo onder de indruk van wat ik deed.”

Ha! En wat vonden ze er uiteindelijk van?
Ze waren zo trots! Ik ken ze al sinds we pas zes jaar oud waren, een groep van tien jongens die met elkaar zijn opgegroeid. Hoewel ze nooit onder de indruk waren van de dingen die ik heb gedaan, was dit groots, zelfs voor hun.

Maar verwachtte jij vooraf eigenlijk dat je zou winnen?
Nee, dat had ik niet verwacht. Ik was er al over uit dat Rusland óf Italië zou gaan winnen, op die manier zou ik mezelf niet teleurstellen. Halverwege de stemming had ik nog steeds het idee dat ik niet zou winnen. Op een gegeven moment zei iemand, na wat snelle berekeningen: ”Je gaat dit winnen!”. Toch durfde ik er niet in te geloven waardoor het nóg een grotere schok voor me werd toen ik daadwerkelijk won.

Dus je koos er bewust voor om weinig geloof in de winst te hebben uit zelfbescherming?
Zoiets, ja. Sinds ik het Melodifestivalen (Zweedse voorronde van het Songfestival) won, werd ik al in de favorietenrol geduwd. Ik ben daar niet zo goed in, om de favoriet te zijn. Ik probeerde dat een beetje weg te drukken en me te richten op mijn optreden.

Dat heeft gewerkt: je werd de enige, echte winnaar! In de speech die jij gaf, na de winst, benoemde je: ”We’re all heroes, no matter who we love or what we believe in”. Wat bedoelde je daar mee?
Het gaat over gelijke rechten, want iedereen is immers gelijk! Tijdens het Festival was er ook flink wat boegeroep richting Rusland, wat overduidelijk een statement was tegen de Russische antihomowetten.

Had jouw statement misschien ook nog iets te maken met de geruchten dat jij, in het verleden, homofobe uitspraken zou hebben gedaan?
Ik heb het daar klaarblijkelijk vaak over moeten hebben in Wenen. Ik probeer mezelf keer op keer weer toe te lichten en te verontschuldigen. Hopelijk heb ik op die manier dat hoofdstuk kunnen afsluiten. Ik wil aan iedereen bewijzen dat ik absoluut geen homofoob ben!

”Ik probeer mezelf keer op keer weer te verontschuldigen voor de domme woordkeuze die ik in het verleden maakte.”

Een homofoob zou toch ook nooit het Zweedse ‘Gay Gala’ presenteren?
Haha, klopt! Ik ben altijd al een goede vriend geweest van de LHBTIQ-gemeenschap en zij waren waarschijnlijk mijn eerste, echte fans. Zij stonden altijd achter me. Toen ze mij vroegen om het ‘Gay Gala’ te presenteren, wat best een prestigieus gala is in Zweden, twijfelde ik geen moment.

Helaas kwam er tijdens het Songfestival dat ‘schandaal’ van mij naar boven, waarin ik domme woorden heb gebruikt. Dat is iets waar ik nog steeds spijt van heb. Ik hoop dit, na alle verontschuldigingen, achter me te kunnen laten.

Na deze toelichtingen moet dat hoofdstuk toch gewoon worden afgesloten?! Even iets anders: sommige kandidaten, zoals de Duitse Lena, hebben (ondanks hun winst) vaker deelgenomen aan het Eurovisie Songfestival. Gaan we jou ook nogmaals als kandidaat terugzien?
Je weet het maar nooit. Als Zweed is het moeilijk om naar het Songfestival te kunnen gaan: met 32 kandidaten in de voorrondes is het erg groots. Toch moet je nooit uitsluiten dat je nog een keer zou deelnemen. Ikzelf ben een groot fan van zowel het Melodifestivalen als het Eurovisie Songfestival.

Dus je houdt je opties open!
Dat doe ik zeker!

Je bent overigens niet de eerste Zweed die het Songfestival wint. Wat is dat toch met Zweden en goede muziek?
Ik denk dat we best een aantal goede scholen hebben voor zowel songwriters als artiesten. De Zweden houden ervan om hun songwriters aan te moedigen, te stimuleren en te promoten. Dat is iets heel belangrijks.

Ik denk trouwens ook dat het iets te doen heeft met het weer! Dat is natuurlijk mijn eigen mening maar het is hier zes tot acht maanden per jaar behoorlijk donker. Zoiets zorgt er voor dat je goede muziek kunt maken: lekker met een glas wijn in je hand en een ‘mellow‘ gevoel!

Heerlijk, toch! Over ‘heerlijk’ gesproken: veel vrouwen – en mannen – zien jou als de ultieme hunk. Wat doet dat met jou?
Hahaha! Het doet niet zoveel met mij. Ik voel me natuurlijk erg gevleid en vereerd dat men zoveel praat over mijn uiterlijk maar ik hoop dat daardoor ook de aandacht voor mijn muziek toeneemt op de lange termijn. Dat ik het kan inzetten als iets dat mij helpt.

Google je eigenlijk wel eens je eigen foto’s?
Nee, hahahaha! Absoluut niet.

Wij kunnen je in ieder geval vertellen dat er flink wat ‘shirtless’-plaatjes rondgaan op het internet…
Nee toch? Ik dacht dat het er maar drie waren…

Dacht ’t niet: wij hebben er behoorlijk wat kunnen vinden…
Joh! Hahaha, dat wist ik niet. Ik ben eigenlijk ook helemaal niet zo ijdel: daar ben ik ’s morgens echt te moe voor.

Heb je eigenlijk al een relatie?
Nee, die heb ik niet.

Naar wat voor een vrouw ben je op zoek, misschien zijn er nog wat leuke Nederlandse fans die zich willen aanmelden?
Iemand die me aan het lachen maakt en met een mooie glimlach. En… ehm… iemand die net zo gek is als ik!

Maakt die internationale bekendheid het nou niet lastiger om een leuke vrouw te vinden?
Ik weet niet of het daarmee te maken heeft. Ik werk momenteel gewoon heel veel en moet vaak reizen: dat maakt het niet echt makkelijker om te daten.

Krijg je dan ook wel eens bizarre verzoeken van fans?
Ik krijg geregeld huwelijksaanzoeken, in de afgelopen weken wilden een behoorlijk aantal mensen met mij trouwen…

”Laatst stuurde een vrouw mij een seksroman! Ze vroeg overigens ook nog of ik ‘m af wilde maken…”

OMG…
Ohja! Ik kreeg laatst ook nog van een vrouw een seksroman toegestuurd die zij zelf had geschreven. Ze vroeg mij vervolgens ook nog of ik het verhaal wilde af maken.

Dít meen je toch niet?
Jawel! En ze verwerkte de titels van mijn liedjes in het verhaal…

En heb je het verhaal afgemaakt?
Haha, nee dat heb ik niet gedaan.

Op 25 september 2015 sta je in de Amsterdamse poptempel Paradiso. Wat kunnen de fans verwachten van deze show?
Het is een onderdeel van mijn ‘Heroes-tour’. De fans kunnen een levendig concert verwachten! Ik neem de band, waar ik al zeven jaar mee speel, mee dus dat moet sowieso veel energie gaan geven op het podium. Ik zing voornamelijk de nieuwe liedjes van het album ‘Perfectly Damaged’ maar zing ook nog wel wat nummers voor diegene die van het Melodifestivalen houdt. Ik hoop ook een aantal coole effecten of projecties te kunnen gaan laten zien maar dat weet ik nu nog niet zeker.

Bedoel je dan dergelijke projecties zoals bij jouw optreden tijdens het Eurovisie Songfestival?
Nee, dat was denk ik een eenmalig iets. De meeste mensen, zeker in Zweden, kunnen zich mijn ‘Heroes’-optreden wel herinneren. Tijdens mijn huidige Scandinavische tour draait het allemaal om de energie en een goed gevoel. Dat is iets wat, in mijn ogen, genoeg moet kunnen zijn voor een goede show!

Waar gaat jouw nieuwe album, ‘Perfectly Damaged’, eigenlijk over? 
Het is een vrolijk, ‘pluk de dag’-achtig, album. Mijn vorige album was iets zachter. ‘Perfectly Damaged’ toont meer hoe ik op dit moment in het leven sta, mijn stemming. Ik wil van het leven kunnen genieten en vooral: plezier kunnen maken!

Op dit nieuwe album staat ook het winnende nummer, ‘Heroes’. Heb jij eigenlijk zelf een held(in)?
Ik financier een aantal scholen in Zuid Afrika en Kenia. Eenderde van de basisschoolkinderen daar leeft met HIV. Maar elke keer dat ik langsga zie ik hoeveel vertrouwen ze, ondanks hun gezondheid, hebben in de toekomst. Ze verspreiden zoveel liefde, plezier en hoop! Dus zij zijn mijn absolute helden!

”Mijn helden zijn de kinderen uit Kenia en Zuid Afrika.”

En tot slot, een vaste vraag die wij altijd aan iedereen stellen: Als je iets zou kunnen zeggen tegen LHBT-ers, maar ook heteroseksuelen, die zich onzeker voelen over zichzelf, wat zou dat dan zijn?
Toen ik jonger was voelde ik me ook vaak onzeker. Zoals mensen misschien wel weten heb ik, rondom 10-jarige leeftijd, veel problemen gehad om vrienden te krijgen op school. Ik zou iedereen willen zeggen dat, hoe moeilijk het ook is, je altijd in jezelf moet blijven geloven. Geloof in je eigen woorden en geloof dat het daadwerkelijk beter zal worden! Stay strong! 

Mooie woorden! Jij bent natuurlijk ook wel het ideale voorbeeld van iemand bij wie dromen werkelijkheid zijn geworden!
Inderdaad, zolang je er maar genoeg in blijft geloven.

Tickets voor Mans Zemerlow’s ‘Heroes Tour‘ zijn nog te koop. Interesse? Klik dan hier

 

Deel op Google Plus

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *